candan erçetinden geliyor

bana anlatma sakın şu olsaydı bu olsaydı neler yapacağını diyor!

aşk için değil ama kendime söyleyip, sonra fightclub vari kendimi dövüp sonra konuşup ya da konuştuğunu zannedip amerikayı keşfedeceğine iş yap köpek diye lafımı bitirmek istiyorum.

Yin Yang

Bak yin varmış yang yokmuş
Birisi varken öbürü yokmuş
Ama aslında varmış;
Zihnimin derinlikleri içinde kokuşmuş.
Kokuşmuş zihnimin içinde, yin mi varmış?

İyi ve kötü:
Aynı babanın çocukları,
Aynı dünyanın ruhları;
Tıpkı Habil ve Kabil.
Ne kadar benziyor birbirlerine,
Gülmelerinde ve ağlamalarında
Ortaya çıkan tutku.
Ve ikisinin de kendi Tanrı’larının gözündeki masumiyeti aynı.

Ayna:
Sağım sarmısak, solum soğan - Hayır!
Solum sarmısak sağım soğan.
Soru işareti:
Belki de her zaman
Habil’in Kabil’i öldürmesidir normal olan.
Solum sarmısak, sağım soğan.

Tanrılar

Ve tanrılar, Tanrılar oldular.
Aslında demokrasi, özgürlük
Ve herkes için daha iyi bir dünya istiyordu herkes
Fakat tanrılar için dünya zaten iyi olduğuna gore
Küçük “t” oldukça aşağılayıcı değil miydi?
Fakirler, cahiller ve köle olarak doğan diğerleri
Kul olmaktan başka ne yapabilirlerdi ki:

- Tamam
efendim.
- Emredersiniz.

Ama aslında,
Tekerlek bulunmadan once,
Mağara adamına bugünü anlatıp sonra sorsaydık
“Bir Ferrari’yi ancak Tanrı yaratabilir.” demez miydi?

Dünya

Ve gece yine sessiz
Sokaklar da geceye uymuş,
Uyumuş.
O esnada,
Masal dağının ardındaki prenses
Onuncu rüyasını görüyor.
Fırıncı hamurları sürüyor ateşe.
Bir çocuk ölüyor Ruanda’da.
Barış Manço bazı çocukları halen adam etmeye çalışıyor gece yarısından sonra.
Bir baba, fahişenin koynunda
Diğeri eve ekmek götürme çabasında.
Rusya da deprem oluyor,
Dublin de Mary ile Adam sevişiyor;
Yataklar sallanmakta.
Okyanusun kuzeyinde bir yerde
Wi Fi ile telefonundan internete giriyor bir gazeteci,
Maraş’ta telefonun kablosuyla kendini asıyor Zeliha;
15 yaşında, kadın.
Ahmet ağlıyor, Christy gülüyor.
Michael ağlıyor, Aisha gülüyor,
Hussein ağlıyor, Hüseyin gülüyor,
Tang ağlıyor, Sergei gülüyor.
Ve dünya güneşe soruyor:
Daha gelmedik mi?

lem yelid

duman şarkı yapmış şarkının bir yerinde de şöyle demiş:
lem yelid ve löp yutar.

zaman gazetesi de röportaj yapmış heriflerle. tangöze demiş ki yok canım ne haddime dalga geçmek. burda tepkimiz dini kullananlara. lem yelid deyip löp yutanlara. bana oldukça mantıklı geldi. ama vakit çevresi ve bazı muhafazakar çevreler bunu yanlış bir tutum olarak görüyor. yakın bir arkadaşım bile olmasaydıu daha iyiydi dedi.

var efendim bunu yapanlar. vakti zamanında kısa hikaye blogumda bir hikaye yazmıştım çevremde gördüğüm bir şeyden esinlenerek. bu da bööle bir adamın hikayesiydi. kimse çalmasın kimse löp yutmasın ama bunu yapan lem yelid diyenlerden olunca daha kötü oluyor. tıpkı kimse sokakta öpüşmese ama türbanlı hiç öpüşşmese mantığı gibi. doğru bir mantık. en azından tutarlılık açısından bu iş böyle. ben hayatımda çok tutarlı mıyım? hayır. ama çoğunlukla tutarsızlıklarımı kendim biliyorum. bu dış dünyaya karşı ikiyüzlü olduğum anlamına gelmemeli. aslında gelmeli de gelmemeli de. neyse başka bir yazı konusu bu zaten.

ne diyorduk lem yelid ve löp yutar. huxley babadan ses sese karşı point counter point kitabını okuyprum şimdi. şöyle bir şey geçti: bir papazla dindar birisi arasında dinle ilgili nükteler olabilir ama bu şakaları bir dinsiz yaparsa o asla bağışlanmazç buna benzer bir şey. evet iki muhafazakar kişi arasında dinle ilgili gerçekten komik -bence- espriler yaparken bu esprinin aynısını karşı kıyıdan birisi yaptığında deyyus muamelesi görüyor. chpli bir arkadaşımın evde atatürk'ün sesiyle ilgili espriler yaptıklarını duyduğumda da şaşırmış, sonra anlamıştım. evet gerçekten atatürkün sesi "Türk milleti çalışkandıııır" derken oldukça ilginç çıkıyor. ama aynı tonlamayı akpli birisi yapsa direkt laiklik düşmanı olur.

lem yelid ve löp yutar da böyle bir şey bence. o yüzden eğer dumanın yanlış yaptığını düşünüyorsanız bu sözü bir arkadaşınızın söylediğini düşünün önce, ona karşı gerçekten ne hissederdiniz o anda. Eğer ona da bu yol yol değil diyecekseniz amenna ama yok ona gülüp geçecek dumana deyyus diyecekseniz o zaman bi düşünün.

bu yazıyı niye yazdım. bugün hürriyette bununla ilgili bir haberde protesto yapılacak denilen site bırak hazır olmayı öyle bir domainin alınmadığını gördüm. protesto edecek olanlar mı salak protesto domaininş almamışlar hürriyet mi yalan söylüyor. bilemedim...

maymun ve öz

yeni bir kitabını okudum aldous babanın

günahsız olmanın imkansız olduğunu bilmek günah işlemeyi kaçınılmaz hale getirmemeli lakin.

boynuz işareti yaparak şeytana tapanlara dönüşmemeliyiz.

fakat günaha devam. ve ritüellerden kazanılacak garanti puanları da riya yapmamak adına almamak:
"Sağol Allah'ım ama biliyorsun ben bir günahkarım ve sen bunu biliyorsun. Bu durumdayken standart sevap formunu doldursam cennete girebilir miyim? Hiç sanmam. çevremdekiler inanır buna ama sen inanmazsın. Çünkü sen "ben"i en iyi biliyorsun."
Bu dürüstlük müdür yoksa riya asıl burda mıdır? Anlamı okunduğu gibi midir yoksa şöyle midir:
"Allah'ım seni seviyor, sana inanıyorum, ama kurallar... Şimdi kendimi zorlamak istemiyorum o yüzden standart formu geçip bana bir torpil yapsan nasıl olur?"

torpil falan yok kardeşim. herkes eşit. şeytana tapmak istersen tap, güçlü sınıftan olursan belki hazzın doruklarına ulaşaiblirsin ama olmazsan sıçtın demektir...

ne demek istediğini bilememek, toparlayamamak...

herşeyin düzeleceğini, güzel olacağını ummak...

sen hiç

hiç oldun mu
evden kovuldun mu?